deewrite.com : แนะนำตัวกับผู้อ่านสักนิดสิคะ

น้องมุ่ย : สวัสดีค่ะ หมามุ่ย ค่ะ ชื่อจริงชื่อ คณิตา พนมุสขค่ะ

deewrite.com : มีผลงานอะไรออกมาบ้างแล้วคะ

น้องมุ่ย : ตอนนี้มีผลงานเป็นรูปเล่มมาแล้ว 3 เล่มค่ะ คือ "รักนายคุณชายมาเฟีย" กับ
สนพ.เกิร์ลเฟรนด์ ใช้นามปากกาว่า Z.Kats ค่ะ ต่อมาก็ "ลิขิตรักครั้งใหม่กับหัวใจดวงเดิม" และ "รักซ่อนใจของสาวหน้าใสกับนายจอมโหด" กับไฟน์บุ๊ค ใช้นามปากกา หมามุ่ย ค่ะ

      
ผลงานทั้งสามเล่มของน้องมุ่ย

deewrite.com : เรื่องที่เขียนเป็นแนวไหนบ้างคะ

น้องมุ่ย: ส่วนใหญ่แนวรัก หวานแหวว ซาบซ่าหัวใจแบบแนว J*Teen แอบมีเลือดสาดนิดๆ แบบบู๊แอ๊คชั่น 3 เรื่องที่ผ่านมามีบู๊แอ็คชั่นด้วยตลอดค่ะ

deewrite.com : แล้วชอบเขียนแนวไหนมากที่สุดคะ

น้องมุ่ย : โดยปกติ ชอบเขียนแนว J*Teen ค่ะ เพราะเป็นนิยายรักแบบญี่ปุ่นครบรส
แต่ก็เป็นสำนวนกลิ่นอายแบบไทยค่ะ ตอนนี้ก็มีโครงการทดลองเขียนแนวโรมานซ์
อยู่เหมือนกันค่ะ

deewrite.com : อยากให้พูดถึงผลงานเล่มแรก ยังจำความรู้สึกนั้นได้หรือเปล่าคะ

น้องมุ่ย : จำได้ค่ะ ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งกระแทกนิ้วลงแป้นเมื่อวานนี้เองค่ะ เป็นความรู้สึก
อัดอั้นตันใจ รายงานเยอะสุดประมาณ ก็เลยจินตนาการว่า ถ้าตอนนี้เราไม่มีอะไรรัดตัวกวนใจ
แบบนี้เราจะทำยังไง ก็เลยหยุดมือพิมพ์รายงาน เปิดอีกหนึ่งหน้ากระดาษพิมพ์นิยายออกมา
ประโยคแรกคือประโยคที่ใช้ในตอนจบค่ะ จากนั้นก็หยุดไม่ได้ (แต่หยุดทำรายงานได้ =_=')
มารู้สึกตัวอีกทีก็่ผ่านไป 2 เดือน ได้นิยายมา 1 เล่ม อิอิ

deewrite.com : สองเดือน? นิยายเรื่องแรกใช้เวลาเขียนสองเดือนหรือคะ?

น้องมุ่ย : ใช่ค่ะ ช่วงปิดเทอมพอดีค่ะ

deewrite.com : แล้วได้แรงบันดาลใจจากอะไรคะ

น้องมุ่ย : ได้มาจากเพลงหนึ่งของคุณบอย โกสิยพงษ์ค่ะ เพลง "เจ้าหญิง" เรื่องนี้เป็นเรื่อง
เกี่ยวกับการให้อภัยกับคนที่เรารักค่ะ ไม่ว่าเขาจะทำผิดพลาดเท่าใด แต่ถ้าเค้าได้ยอมรับ
กับมันแล้ว และตั้งใจจะไถ่โทษแก่สิ่งที่ตัวเองทำ เพียงแค่นั้นเราก็พอใจแล้วค่ะ พระเอกใน
เรื่องก็เลยเปรียบนางเอกเป็นดั่งนางฟ้าผู้เข้ามาปัดเป่าความผิดทั้งหลายให้ค่ะ

deewrite.com : ทราบว่า ยังเรียนอยู่ใช่ไหมคะ

น้องมุ่ย : ค่ะ ตอนนี้กำลังเรียนปริญญาโทอยู่ค่ะ

deewrite.com : แล้วปฏิกิริยาของที่บ้าน ตอนที่รู้ว่าน้องมุ่ยจะมีผลงานตีพิมพ์ล่ะคะ เป็นยังไงบ้าง

น้องมุ่ย : ก็ที่จริงทางบ้านก็ไม่ค่ยออยากให้ทำค่ะ จะบอกว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะไปยุ่งกับเรื่อง
พวกนี้ แรกๆ แม่ไม่พอใจอย่างมากเลยค่ะ แต่พออธิบายให้เข้าใจว่า มันคือสิ่งที่เรารัก
และจะรักไปตลอดชีวิตทางบ้านก็พอเข้าใจ และอนุญาตให้มีชีวิตในวงการขีดๆ เขียนๆ ต่อไปค่ะ

deewrite.com : แล้วตอนที่เอาหนังสือไปให้ที่บ้านดู ที่บ้านว่าไงมั่งจ๊ะ

น้องมุ่ย : แม่ยิ้มแก้มแตกเลยค่ะ พอดูออกว่าภูมิใจ

deewrite.com : ตอนที่เห็นผลงานของตัวเองออกมาเป็นเล่มครั้งแรก รู้สึกยังไงบ้างคะ

น้องมุ่ย : โห ตอนนั้นนั่นบนรถเมลล์กลับบ้านกับพี่ นั่งมองแบบเบลอๆ งงๆ นี่ฉันได้พิมพ์
จริงๆ หรือนี่ พอกลับบ้านปุ๊บก็เอาไว้บนหัวนอนทั้งห่อแบบนั้นเลยค่ะ ดีใจ แต่ก็แปลกใจ
เพราะไม่เคยคิดว่าจะได้ตีพิมพ์กับใครเขาแค่อยากทำความฝันความต้องการให้ออกมา
เป็นนิยายเรื่องหนึ่งเท่านั้นค่ะ การได้ตีพิมพ์นี่ มุ่ยถือว่าเป็น "โบนัส" ให้ชีวิตตลอดเลยนะคะ
ถือว่าเพราะมีคนให้โอกาสดีๆ จึงมีวันนี้ และกำลังใจดีๆ จากคนที่รักเราทุกคนค่ะ

deewrite.com : ผลงานนิยายเล่มแรก ตีพิมพ์เมื่อไหร่คะ

น้องมุ่ย : ปี 2548 ค่ะ (่เขียนไว้ตั้งแต่ปี 46 - 47)

deewrite.com : ช่วงนี้แวดวงวรรณกรรมมีข่าวคราวการละเมิดลิขสิทธิ์บ่อยครั้ง
รู้สึกยังไงบ้างคะ

น้องมุ่ย : อืม คิดว่าเสียดายค่ะ เสียดายที่คนกระทำการเช่นนั้น ละทิ้งซึ่งจิตสำนึก ไร้ซึ่ง
ความคิดถึงหัวอกของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน สิ่งที่เขาได้รับการหล่อหลอมขัดเกลาจิตใจมานั้น
เป็นแค่เพียงสิ่งที่ผ่านแวบมา แล้วแวบไป ไม่เคยฝังอยู่ในใจเลยค่ะ มุ่ยคิดเสมอว่า
วรรณกรรมทุกอย่างที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมา ผู้เขียนทุกคนรักงานเหล่านั้น ไม่ต่างกับ
ที่แม่รักและหวงห่วงลูก คนที่มาลอกงานไป ก็เหมือนกับคนร้ายที่มาลักพาตัวลูก
พรากเขาจากอกแม่ไป เพื่อประโยชน์ส่วนตนค่ะ หลายคนสำนึกก็น่าให้ออภัย แต่ก็มิใช่
ไม่มีบทลงโทษที่เหมาะสม แต่สำหรับคนที่ไม่สำนึกนี้ กฎหมายไม่สามารถควบคุมตัวเขาได้
ตลอดหรอกค่ะ เพราะกฎหมายคุมแค่ร่างกายเท่านั้น แต่จิตใจต้องให้มันถูกขัดเกลา และหล่อหลอม ซึ่งเป็นไปได้ยาก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับจิตสำนึกและสิ่งที่ตัวผู้กระทำผิด
ได้หล่อหลอมตนเองมาค่ะ

deewrite.com : ตอนนี้แบ่งเวลาเรียนกับเขียนงาน ยังไงคะ

น้องมุ่ย : ตอนนี้เรียนหนักขึ้นมากกว่าปริญญาตรี ดังนั้นเวลาในการที่จะนำมาเขียนนิยาย
ก็ต้องเฉพาะช่วงพักงานค่ะ

deewrite.com : มีอะไรอยากฝากถึงเพื่อนนักอ่านไหมคะ?
น้องมุ่ย : ก็ขอฝากถึงเพื่อนนักเขียนและกำลังจะเขียนทุกท่านนะคะ จงภูมิใจกับผลงาน
ทุกชิ้นของเรานะคะ ภูมิใจที่เราลงมือทำและสร้างสรรค์มันออกมาด้วยสมองและ
สองมือของเรา ถึงแม้จะไม่ได้ดีเลิศเลอได้รางวัลอะไรกับใครเขาหรือได้ตีพิมพ์
โด่งดัง แต่ก็ได้ชื่อว่าเราได้ทำในสิ่งที่เรารักออกมาให้เป็นรูปเป็นร่าง และความ
ภาคภูมิใจค่ะ

deewrite.com : ขอบคุณน้องมุ่ยมากนะคะ ที่สละเวลามานั่งคุยกับเรา ขอบคุณค่ะ

น้องมุ่ย : ยินดีค่ะ

สัมภาษณ์โดย อัญชา ณ deewrite.com
บันทึกเมื่อ1 ต.ค. 2549