ปัญหายาเสพติดกับวัยรุ่น ซึ่งโยงใยไปถึงสายสัมพันธ์ในครอบครัว
ปัญหาเรื่องความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน สะท้อนให้เห็นถึงช่องว่างระหว่าง
วัยอันเป็นตัวแปรหนึ่ง ที่ทำให้เด็กสาวผู้นี้ตัดสินใจแก้ปัญหาด้วยยาเสพติด

      โอ้! อลิซ เป็นบันทึกจากชีวิตจริงของเด็กสาวอเมริกันจากหนึ่งในหลาย
ล้านคน อลิซ เป็นเหมือนกับเด็กสาวทั่วไปที่ฝันอยากได้ความรักความเข้าใจ
จากคนรอบข้าง เธออยากได้อ้อมแขนที่อบอุ่นจากใครก็ตามที่รักและเข้าใจ
เธอแต่ทว่าในช่องว่างแห่งความสัมพันธ์คอยกั้นขวางความเข้าใจระหว่าง
เธอและคนรอบข้าง ยาเสพติด คือ สิ่งที่เธอได้รับการหยิบยื่นเพื่อเติมเต็ม
ความรู้สึกโดดเดี่ยวนั้น

     แม้จะเป็นการใช้ภาษาในรูปแบบของบันทึก แต่ทว่าหลายบทหลาย
ตอนใน โอ้! อลิซ กลับสะท้อนความสามารถทางการใช้ภาษาของผู้เขียน
ได้เป็นอย่างดี ลองดูตัวอย่างบางส่วนกันนะคะ

     18 กันยายน

     เช้านี้ ฉันแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า... ฤดูร้อนกำลังจะจากไป รู้สึกเศร้าใจ-มันแสนสั้นเหมือนชีวิตมนุษย์ ฉันไม่อยากแก่ เป็นความกกลัวที่ออกจะโง่ ใช่ไหม? ไดอารี่ที่รัก วันหนึ่งฉันจะกลายเป็นคนชราหรือว่าชีวิตฉันมันผุพังสิ้นไปแล้ว? เป็นไปได้ไหมที่ชีวิตร่วงโรยไปโดยเราไม่รู้ตัว?

     คิดแล้วหนาวจับใจ

     ยกตัวอย่างมาให้อ่านกันเพียงบางส่วนนะคะ จากข้อความข้างต้นแสดง
ให้เห็นว่าอลิซเป็นเด็กที่ช่างคิด ช่างสังเกต และจดจำรายละเอียดต่างๆ
ได้ดี อีกทั้งเธอยังเป็นคนที่รักการอ่านอีกด้วย รู้จักการใช้คำเพื่อถ่ายทอด
ความรู้สึก ทำให้นึกภาพตามได้ง่าย และเรื่องราวของเธอยังเป็นอุทาหรณ์
ให้กับพ่อแม่ผู้ปกครองและเด็กวัยรุ่นได้เป็นอย่างดี ถ้ามีโอกาสลองหามา
อ่านสักครั้งนะคะ เป็น "บันทึก" ที่พออ่านจนจบแล้ว คุณจะไม่รู้สึกว่า
กำลังอ่าน"บันทึก" เลยค่ะ